അവൾ അതിവേഗ പാതയിലെ ചൂണ്ടൽക്കാരി

വേഗബോധമേ ഇല്ലാത്തത്രയും
വേഗതാലഹരിയിൽ ത്രസിക്കുമ്പോൾ
പാതയുടെ വീതിയൊന്നും ഓർത്തേക്കില്ല
ഇരുവോരങ്ങളിലേയും
മരങ്ങളേയും കെട്ടിടങ്ങളേയും കൂടി
സർവ്വ രൂപങ്ങളേയും അമൂർത്തമാക്കിമാറ്റാനുള്ള
ത്വരയാണപ്പോൾ,
വേഗമാന്ത്രികവടി ചഴറ്റി
സർവ്വവും മായയാക്കിമാറ്റാനുള്ള
ചോദനയാണീ കാറോട്ടം.

വീതിയും വേഗവും നീളവും കൃത്യമായുള്ള,
ഗതാഗത നിയമങ്ങളുടെ കൈയ്യും കാലും
പുറത്തിടാതെയുള്ള,
ഒരു നെടും പാത
അപായചിഹ്നങ്ങളുടെ കുറ്റിയും പറിച്ച്
പറന്നുവരുന്നതും,
വേരുകളുടെ ശ്മശാനമായൊരു മരുഭൂമി
ചുടുകാറ്റോടെ അനുഗമിക്കുന്നത്
ദു:സ്വപ്നംകണ്ടുണ്ടായ നിർത്തലുകളുമുണ്ടാകും.

വേഗമദ്ധ്യേ
പ്രകൃതി ബലങ്ങളിൽ നിന്നെല്ലാം
സ്വതന്ത്രമായി ലഹരിയിൽ മുഴുകവേയായിരിക്കും
മരങ്ങൾക്കും വയലുകൾക്കും വേണ്ടി
ചുറ്റിവളയാൻ തയ്യാറായ പാതകളെക്കുറിച്ചുള്ള
പഴങ്കഥകൾ പറഞ്ഞിരുന്നവളെ ഓർമ്മവരിക.
ചൂണ്ടൽകൊളുത്തു തറഞ്ഞ
മീനിനെപ്പോലെയാകും പിന്നെ ഓട്ടം
പിന്നെയൊരിടത്തുനിന്നു
ചെകിളകൾക്കിടയിലെ കൊളുത്തിനെ
സ്വയം ഊരിയെറിഞ്ഞ്
ആഴത്തിലേക്ക് ഊളയിടുമ്പോൾ
രക്തത്തുള്ളികൾ ജലത്തിൽ കലരും
പ്രഭവങ്ങളില്ലാത്ത ജലം
രക്തവാർച്ചയെ ശമിപ്പിക്കും
ആഴത്തിൽ വച്ച് നാരായവേരുകളെ കണ്ടുമുട്ടും
വെള്ളം തിരഞ്ഞുകൊണ്ടുള്ള വേരുകളുടെ
സാവധാനയാത്ര കാണും
അവ ജലകണികകൾക്ക് അടയിരിക്കുന്നതും
വെള്ളം പിറക്കുന്നതും കാണും

നൂറു വിഗ്രഹങ്ങൾ ഉണ്ടാകട്ടെ

ഷട്ട്ഡൌൺ ചെയ്താൽ കമ്പ്യൂട്ടർ ഒരു
ബുദ്ധ വിഗ്രഹമാണ്
ധ്യാനം പ്രതിഫലിക്കാൻ-
കുത്തിനിർത്തിയ ചതുരം.

കാറുകളിലും സാൻഡ് വിച്ചുകളിലും
മൊബൈൽ ഫോണുകളിലും
എ.റ്റി.എം കാർഡുകളിലും
ബുദ്ധവിഗ്രഹങ്ങൾ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു;
ധ്യാനിച്ചിരിക്കുന്നു.

പുലി, അതിന്റെ ഉള്ളിലൊരു
ബുദ്ധനെ ഉറക്കുന്നു
വായിലൂടെ കൈകടത്തി,
വാലറ്റത്തു പിടിച്ച് പുറത്തേക്കു
 മറിച്ചാൽ കാണുക
ധ്യാനബുദ്ധനെയാണു.
അപ്പോൾ അകമേ അത്
 പുലിതന്നെയായിരിക്കും

സൂര്യൻ ചെറുവൃത്തത്തിനു ചുറ്റും
പുറത്തേക്കു ആരക്കാലുകൾ
വരച്ച ചിത്രമല്ലന്നും
അരിവാൾ രൂപംപൂണ്ട
 പ്രകാശമല്ല ചന്ദ്രികയെന്നും
മൂർച്ചകൂട്ടാൻ അരിവാളിൽ
ചുറ്റികകൊണ്ടു ഇടിച്ചപ്പോൾ
ഉണ്ടായ തീപ്പൊരിയല്ല
നക്ഷത്രങ്ങൾ എന്നും നമുക്കറിയാം
ധ്യാനബുദ്ധന്റെ
ഭാവുകത്വ വിലാസങ്ങളാണല്ലോ അവ .

ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ കെട്ടിടം
ഏറ്റവും ഉയരം
 കൂടിയ ബുദ്ധവിഗ്രഹമാണെന്ന്
തട്ടിയെടുത്ത വാഹനത്തിൽ
സ്വയപൊട്ടിത്തെറിക്കുന്ന
ചാവേറിനറിയാത്തപോലെ
ശില്പിക്കും അറിയാതായിരിക്കുന്നു.

സോഷ്യൽ നെറ്റ് വർക്ക്‌  സൈറ്റുകളിലെ
പ്രൊഫൈൽ ഫോട്ടോകൾ
ദ്രുതഗതിയിലുള്ളൊരു ആയോധനകല പോലെ
ചലനാത്മകമായൊരു ബുദ്ധവിഗ്രഹമാണ്

ചൈനയിലുണ്ടാക്കിയ കൃഷ്ണവിഗ്രഹങ്ങളും
ഗണപതിവിഗ്രഹങ്ങളും ,സരസ്വതിവിഗ്രഹങ്ങളും
ചതുരത്തിലാണ്.
ക്രിസ്റ്റലിലുള്ള വിഗ്രഹങ്ങൾ, മൂലകളിൽ
നക്ഷത്രക്കണ്ണുള്ളവയും ഉണ്ട്.
ചുവന്ന സ്വസ്തികകളും
ഓംകാരങ്ങളും ത്രിശൂലങ്ങളും
 ചൈന ചതുരപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
ദേശാടനപ്പക്ഷിക്കൂട്ടങ്ങളെപ്പോലെ
ക്ഷേത്രനഗരികളിൽ
അവ വില്പനക്കെത്തിയിരിക്കുന്നു,
എല്ലാറ്റിലും ബുദ്ധന്മാർ
ധ്യാനിച്ചിരിപ്പുണ്ട്
ചാരബുദ്ധന്മാരെന്നുകിംവദന്തിയുണ്ടെങ്കിലും
 യുവതകൾനീരാടുന്ന രണാങ്ക്ണങ്ങളെയും
ചുവന്ന ചത്വരങ്ങളയും അവ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.

അയ്യപ്പൻ നായരുടെ പീടികയിലേതിനേക്കാളും
രവിയേട്ടന്റെ ഗിഫ്റ്റ്ലാന്റിലേതിനേക്കാളും
മനോഹരമായ ചൈനീസ് കൃഷ്ണവിഗ്രഹങ്ങൾ.
മണ്ഡലകാലത്ത് രാജസ്ഥാനിനാടോടികൾ
കൊണ്ടുവരുന്ന വർണക്കൂടുതലുള്ള
മീരാസ്പദ കൃഷ്ണവിഗ്രഹങ്ങളിലും
ബുദ്ധ്ന്മാർ ധ്യാനിച്ചിരിക്കുന്നു.

ദ്രവ്യങ്ങൾക്കകമേ പിണ്ഡഗുണം നൽകാൻ
സദാ ചിരിക്കുന്നൊരു ബുദ്ധനുണ്ട്
ദൈവകണമെന്നാണു പേർ
മുദ്രാവാക്യപുരസ്സരമോ?
മന്ത്രപുരസ്സരമോ?
ഉണർത്തേണ്ടതുണ്ട്.

ഇപ്പോൾ രാത്രി തുടങ്ങുന്നത് മഴ പെയ്തുകൊണ്ടാണ്

ഇരുളിൽ മഴ സംഗീതമാണ്
ഇരുട്ടിലെ മഴയെന്നെ അന്ധനാക്കുന്നു
മഴസംഗീതം മനസ്സിലേക്കും
മഴശീതം ശരീരത്തിലേക്കും
കുളിർ വസന്തം പൊഴിക്കുന്നു.
ഒരു താരാട്ട്,
അമ്മയെപ്പോലെ
എന്നെയുറക്കുവാന്‍
കരിപീലി ചൂടിയ
കൺപോളകൾ ചുംബിക്കാന്‍
ശാന്തിയുടെ ശാലീന ധ്യാനം പോ‍ൽ
ഇരുളൊഴുകിയെത്തുകയാണ്
കറുപ്പിനെ ഇനിയും ഭയക്കേണ്ടതില്ല
കാരണം,
ഇപ്പോൾ രാത്രി തുടങ്ങുന്നത്
മഴ പെയ്തുകൊണ്ടാണ്.    Photo  Vasudha

സീതാനഷ്ടം നമ്മെ അനുധാവനം ചെയ്യും

നോക്കൂ ഞങ്ങൾ മനുഷ്യരെ
പണ്ടെന്നോ പുലരിയും
 പടിഞ്ഞാറും
ലൈംഗീക പ്രജനനവും
 ഉണ്ടാകുന്നതിനു മുൻപ്
പുറപ്പെട്ട സമയത്തെ
 കീഴടക്കാൻ തപിപ്പവർ

പുംബീജങ്ങളുടെ
ഘോഷയാത്രയെ
അനുധാവനം ചെയ്യുന്ന
സൂതികർമ്മിണിയുടെ
ബീജഗണിത ജാഗ്രതയിൽ,
സിക്താണ്ടത്തിന്റെ
നിർഗുണപരബ്രഹ്മത്തിൽനിന്നും-
തുടങ്ങിയവർ.

ഭൂമീ..
നിന്റെ വീഥികളിൽ
ഞങ്ങൾ ശരവേഗം പായുകയാണു
ഒരു ഭൂമിപിളർപ്പ്
അതിലൂടെ പേഗൻ വൂഢൂവിന്റെ
മാസ്മരികതക്കൊപ്പം
സീതയും രാഷ്ട്രവും
ഒലിച്ചുപോകുന്നു.
രാഷ്ട്രനഷ്ടം രാമനെ
സൃഷ്ടിക്കുന്നു
സീതാനഷ്ടം പ്രബഞ്ചനഷ്ടം
വരുത്തുന്നു.

ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ട് ആകാശങ്ങൾ
ഉണ്ടായിരുന്നു
 നീളത്തിലും ഉയരത്തിലും
ദ്വിമാനങ്ങളിലും ത്രിമാനങ്ങളിലും
നിന്റെ ഭാവുകത്വങ്ങളിൽ
 രാഗമേഘങ്ങളുടെ
ചതുർമാനങ്ങളും
 അനന്തമാനങ്ങളും അറിഞ്ഞു.

ഞങ്ങൾ എത്ര കൃത്യമായാണു
മരിച്ചിരുന്നത്
കൃത്യമായി
ജനിച്ചിരുന്നപോലെ
കാറ്റെല്ലാം മാറിവീശുന്നു.
അകാലത്തിലൊരു മഴ
പരാഗണനഷ്ടം പൊഴിക്കുന്നു.
അഴിക്കടിയിലുണ്ടായ പിളർപ്പിലേക്ക്
തിരയൊലിച്ചുപോയി,
കരകവരാൻ ഒരുകടലും.
ആകാശത്ത് കുഞ്ഞിളം കാറ്റുകൾ
സംഘംചേർന്ന് ചതിച്ചുഴി ചുറ്റി
.പശ്ചിമവാതങ്ങൾ വീശുന്നു.
വൃശ്ചികക്കാറ്റേൽക്കാതെ
കാച്ചിൽകിഴങ്ങ്
ഉഷ്ണപുപുണ്ണുമായുള്ള
സുരതം കാത്തുകിടക്കുന്നു.

ഒരിക്കലും മണ്ണിലൊരു
വിത്തു പാകി
മുളപ്പിക്കാൻ കഴിയാതെ
മരിച്ചുപോകാൻ
കാത്തിരിക്കുന്നവരും
ഇമെയിൽ വേഗത്തിൽ
 ആശംസാകാർഡിൽ
ഉമ്മകളയക്കാൻ കഴിയാതെ
മരിച്ചുപോയവരും
സമയത്തിന്റെ രണ്ടു
തുലാഭാരത്തട്ടുകളാണു.

ചുവന്ന ലൈറ്റിട്ട ഗതാഗത നിയമത്തിനു താഴെ,
ട്രാഫിക് സിഗ്നലിലെ
ഒരു തുള്ളി
പച്ചവെളിച്ചമായിമാറിയ കാടുകാത്ത്
കിടക്കുകയാണു ഞങ്ങൾ

അസ്ഥിപൊടിഞ്ഞു മണ്ണുണ്ടാകുന്നു

2010, ഏപ്രിൽ 9, വെള്ളിയാഴ്‌ച

Love of beauty is taste. The creation of beauty is art--
Ralph Waldo Emerson

അസ്ഥിപൊടിഞ്ഞു മണ്ണുണ്ടാകുന്നു
////////////////////////////////////////////////////////////////
കുന്ദംകുളത്തുനിന്ന്
ചിറളയം സ്വരൂപത്തേക്ക് നടന്നുപോകുംപോള്‍
തെരുവിലേക്കു വാതില്‍ തുറക്കുന്ന
വീടുകള്‍കാണാം
അവള്‍പോലെ
വെളിച്ചത്തിലേക്കു തുറക്കുന്ന വാതിലുകള്‍.

മുരിങ്ങാകായ മുറിക്കാനറിയില്ലാ എന്നു
പറയാന്‍ പോലും
നാണമില്ലായിരുന്നു അവള്‍ക്ക്
അത്രക്കു സ്വാഭാവികമായിരുന്നു അവള്‍
പാറ പൊടിഞ്ഞു മണ്ണുണ്ടാകുന്നതുപോലെ.

മുരിങ്ങാകായ പോലെ മെലിഞ്ഞിരുന്നവള്‍
അസ്ഥിക്കൂടം തന്നെ
ഒരു പെണ്‍കുട്ടി ഇത്രക്കു മെലിയുമൊ?
വിവാഹാലോചനകള്‍മുടങ്ങുന്നതിനാല്‍
തടികൂടൂവാനുള്ള മരുന്നു കഴിക്കുന്നുവെന്നും
സാമ്പാറിനു കഷ്ണം അരിയുകയാണെന്നും
വിശേഷം പറഞ്ഞു.

ഒരു ഏപ്രില്‍മേട ഉച്ചക്ക്
മധ്യവേനല്‍ പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍
അവളെന്റെ അസ്ഥിയില്‍ പിടിച്ചിരുന്നു
വിഷമ വൃത്തത്തില്‍ ഒരു വിഷുവം.

മേടരാശിമാറിയോ എന്തോ?
എന്നോ എങ്ങിനേയോ
എന്റെ അസ്ഥിയൊക്കെ പൊടിഞ്ഞ്
മണ്ണായി
മണ്ണില്‍ മരവും
മരത്തില്‍ പൂക്കളും
മരത്തിനു കയറാന്‍ വിണ്ണുമുണ്ടായി.

ഉമ്മറവാതിലില്‍ തൂക്കിയിട്ട;
കസവുവാഴപ്പോള കൊണ്ട്
ഒരു മെലിഞ്ഞ മഞ്ഞക്കണിക്കൊന്ന പൂങ്കുലയെയും
തടിച്ച കണിവെള്ളരിയേയും ചേര്‍ത്തു കെട്ടിയതിന്മേല്‍
തലയിടിച്ചപ്പോള്‍
ഓര്‍ത്തു വീണ്ടുംനിന്നെ
നീ തടിച്ചുവോ? .

ഞങ്ങളന്യോന്യം പിടയുന്നു 2006

2006
ഇനിയൊന്നും പറയാനില്ലേ?
ഇനിയൊന്നും പറായാനില്ലേ-
എന്ന്  സദാ
 ചോദിക്കുന്നൊരുപെണ്‍കുട്ടിയുണ്ട്.
സംസ്കൃതം ക്ലാസ്സുകളുടെ
പുരാതനമായ ഇറയത്തുനിന്ന്
യുദ്ധങ്ങള്‍ കൊണ്ട് പരുഷമായ
ചരിത്ര ഇടനാഴിയിലെത്തിയ
സഞ്ചാരിയാണിവള്‍.
 ലൗകികയുദ്ധത്തിനും വൈദിക സംസ്‌കൃതത്തിനും
ഇടയിലെ ചുവന്ന ഇടനാഴി.
പൂക്കളേയും പൂമ്പാറ്റകളെയും പറ്റി
പരീക്ഷകളേയും പുസ്തകങ്ങളേയും കുറിച്ച്,
പുതുവല്‍സരത്തെപറ്റി
അവളെപറ്റി,എന്നെപറ്റി,
പുതിയ പോരാട്ടങ്ങളെപറ്റിയൊക്കെ
അവളോട്  പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്
ഓര്‍ത്തു നോക്കുമ്പോള്‍ ഇനിയൊന്നും -
പറയാന്‍ ബാക്കിയില്ല.
അവൾക്കും
പിന്നേയും  ഇനിയൊന്നും പറയാനില്ലേ...
 ഇനിയൊന്നും
പറയാനില്ലേ.. എന്ന് അവൾ
ചോദിക്കുന്നതെന്തിനാണ്?
ഞാനവളോടിനി എന്തായിരിക്കാം പറയേണ്ടത്?.
ഇരയും വേട്ടക്കാരനും സഹകരിക്കുന്നതിനെ പറ്റി***
ചോദിച്ച് അവള്‍ ഒരിക്കൽ  ഞെട്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ദിവസം മുഴുവന്‍ ഒപ്പമുണ്ടാവുകയും
കാണുകയും സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തിട്ട്
സന്ധ്യക്ക് രണ്ടായ് പിരിഞ്ഞ് വീടെത്തിയില്ല
അവളുടെ വിളി വീട്ടില്‍ പറന്നു കളിക്കുന്നു.
നാളെ കാണില്ലേ... നാളെ കാണില്ലേ...
 എന്ന്ചിറകടിക്കുന്നു.
ഒരു രാത്രി കഴിയുവാന്‍ പിടയുന്നു.
** ** ** ** ** ** ** **
ചുവന്ന ഫൈബര്‍  കസേരകളുടെ
  സദസ്സില്‍ ഞാനും.
മുന്‍പില്‍ വേദി
വേദിയിലേക്ക് പഴകിയ മരപ്പടവുകള്‍
വേദി വാക്യാർത്ഥസദസ്സ്
പോരാട്ട പ്രസംഗ വേദികളിൽ
പരിചയിച്ച എനിക്കുമുന്‍പില്‍
ഈ വേദി പുരാവസ്തു.
മയില്‍നീലപ്പാവാടയെ
ഇരു  തള്ളവിരലും ചൂണ്ടുവിരലും കൊണ്ടു-
യര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച്
 നടന്ന് നടന്ന്...
വേദിയില്‍ ആ നൃത്തം അവസാനിച്ചു.
പിടഞ്ഞുവോ  ഞാൻ ...?
ഇല്ലെന്നു മുഷ്ടി  ഉയര്‍ത്തി.
 വേദിയില്‍ അവള്‍ ശ്രുതിസംഗീതം

ഇടനാഴികളില്‍ ഞാനുയര്‍ത്തിയ
മുദ്രാവാക്യങ്ങളൊക്കെയും
എന്റെ തൊണ്ടയെ
 പരുക്കനാക്കിയിരിക്കുന്നു.
ഇത്രയും നാളെന്റെ നിഴലായ് നടന്ന
ഈ സംഗീതത്തിനു
ഞാനെന്ത് പകരം നല്‍കും.
---------------------------------------------
"ഇരയും വേട്ടക്കാരനും സഹകരിക്കുമ്പോള്‍ ഇല്ലാതാകുന്നത് ഇര" എം. എന്‍. വിജയന്‍